Çocukların Gelecekteki Dünyalarına Gerekli Donanımlardan, Ebeveynlerin İmkanlarına

Annelik içten gelen bir duygu olabilir. Ancak öğrenilen ciddi bir tarafı da olduğu kesin. İçgüdülerle yapılacak bir annelik, fiziksel yetiştirme aşamalarında, yani uyku, beslenme, doğa ile ilişki, yürüme, tuvalet eğitimi gibi konularda çokça işe yarayabilir. Öte yandan, insan yetiştirmek, hele de bunu bilmediğimiz bir zamana göre yaptığımız düşünüldüğü aşamada, ciddiye alınması gereken bir olaydır.

Bizim çocukluğumuzdaki dünyayı bırakın, şu an içinde yaşadığımız dünya bile değişmiş olacak çocuklarımız büyüdüklerinde. Bambaşka, henüz bilmediğimiz meslekler yapıyor olacaklar. Değişen siyasi harita sebebiyle kimbilir hangi ülkelerde yaşıyor olacaklar. Spor yapmak alışkanlıkları, yedikleri yiyecekler, içine daldıkları sanat, sinema, okudukları kitaplar, hatta edebiyat, alışveriş alışkanlıkları, doğanın geldiği nokta, nükleer yaşam, tükettikleri enerjinin kaynağı ve durumu, sağlık… Saymakla bitmeyecek bilinmezlere yetiştiriyoruz çocuklarımızı. Bizlere “büyüklerin yanında bacak bacak üstüne atılmaz” öğretilirken, bunun bir önemi kalmadı yetişkinliğimizde. Çocuklarımıza verdiğimiz bazı toplumsal geçerlilikler de gündem maddesi olmayacaklar eminim ilerde. Bunları şimdiden farketmek bize zaman kazandırır mı bilemem; ama ciddi bir hafiflemeye sebep olacağı kesin.

Toplumun varolan genel geçerlerine kıyasla, evrensel yargılar daha anlamlı geliyor bu aşamada. Doğaya saygı mesela. Çocuğa saygı. Tüketimde bilinç. Kitaplarla, sanatla içiçe bir yaşam. Ailenin önemi. Seyahat. Diğer kültürleri tanımak. Kendine yetmek, güvenmek. Bunun gibi kazanımlar, çocukları değişime daha kolay adapte olmaya götürebilir. Öte yandan kendi toplumlarının ayrık otu olsalar da, garipsenmek yadsınmaktan daha kolaydır her zaman.

Kendi adıma bunları düşünüyor olmam, tam olarak inandığım şekilde çocuklarıma bu olanağı sağlayabildiğim anlamına gelmiyor ne yazık ki. Okulsuz eğitim ve seyahat imkanları, bol zamanla birleşse belki bu konuda elimden geleni yapmış hissedeceğim kendimi. Bunun yolu da büyük şehirde, tam zamanlı bir işte çalışarak ve çocukları kötünün iyisi şekilde devlet okulu yerine özel okula göndermek değil elbette. Bu sebeple daha ufak bir yerleşim yeri, daha fazla zaman ve imkan istiyorum. En azından ilk ikisini sağlayabilmek şimdilik elimizde gibi görünüyor. Bakalım zaman neler gösterecek? Temennim gönlümüze göre, layıkıyla, iç huzuruyla yetiştirebilmek yavrularımızı.

Reklamlar

Bir Yanıt Bırakın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Connecting to %s