Empatinin Tersi Bencillik mi?

Yaşarken başkasına zarar vermeden kendimizi düşünerek hareket edersek bencil mi oluruz?

Ya da karşımızdaki ile empati kurarak, kendimize zarar vermeden onların istediği şekilde hareket edersek bunun bize zararı olur mu?

Empatinin tersi bencillik midir?

Peki çocuklarımızı, başkalarına zarar vermeden, kendi mutlu oldukları ve doğru bildikleri şekilde “bencilce” davranacakları şekilde mi yetiştireceğiz? Yoksa empati kurarak, kendilerine zarar vermeden ama gerektiğinde karşılarındakinin istek ve dileklerine uygun davranacak şekilde, biraz da olsa kendilerininkinden feragat edecek şekilde mi yetiştireceğiz?

Ne dersiniz? Ortası var mı?

Reklamlar

10 thoughts on “Empatinin Tersi Bencillik mi?

  1. İlginç bir nokta yakalamışsın, ben de şimdi (seninle) düşünüyorum. Bencillik, – eğer bir eylem çizgisi/grafiği ele alırsak, sanırım en uç noktada kalır. Empati diğer uçta olabilir mi, arada daha neler olabilir, sanki iyilik gibi,…vs.
    Öte yanda, davranışlarımız, toplum içinde, aile içinde ve bireysel dünyamızda, aslında (bana göre) demokrasi anlayışı içinde çeşitli açılımları olan noktalar üzerinde yer alır/oluşur. Başkasına zarar vermeden, ve başkasının da haklarını gözeterek kendi alanımızı var etmek, ona göre davranmak, aslında genel bir kural gibi duruyor ama… aması var yine elbette ama, amalara girmeden düşünüyorum. Bu çerçevesini çizdiğim alan içerisinde, özellikle koyacağımız önemli değerler ve fiiller var, öncelikle sevgi, sevmek, iyililk, iyi olmak, paylaşım, paylaşmak, saygı, saygı duymak, ve empati, empati duymak… çok komplike gibi görünüyor ama insan’ı var edecek olan noktalar bunlar. Ve bütün bunlar birbiri içinden geçerek var edecek kendisini, yani bir çocuk, bir genç, bir insan… Bütün bunlardan sonra, şunu da eklemeden edemeyecğim, içimizdeki bencillik de, iyilik de törpülenmeli, hayat duruşumuz içinde dengesini bulabilmeli… ama o kadar zor ki, hepimiz biraz benciliz, hepimiz iyiyiz (bak biraz iyiyiz diyemiyorum, biraz iyi olmaya hakkımız yok gibi, ama biraz bencil olmak sanki daha olası gibi…) ah, işte böyle bir şey paylaşacaklarım, belki üzerine daha uzun düşünürsem, daha başka notlar da düşülebilir. Ama sevgili kardeşim, o kadar zor ki şu devirde anne olmak, baba olmak… Hep kendi dönemimle mukayese ediyorum da…
    Teşekkür ederim, güzel bir gün dilerim, sevgiler, nia

    Liked by 2 people

    1. Teşekkür ederim yorumunuz için. Benim de aklımdan buna benzer şeyler geçiyor. Basitleştirerek toparlamaya çalıştım. Özetinde aradaki tüm değerleri bir yana koyarak o eğrinin iki ucuna ulaşmaya çalıştım. Her duygunun törpülenmesi gerektiği konusunda sizinle hemfikirim. Aşırıya kaçan her duygu, özünde güzellik barındırsa da, zarar veriyor bir noktada insana ve karşısındakine.

      Hayat fiziksel koşullar anlamında giderek kolaylaşırken, duygu ve düşünce dünyamız karmaşık ve zor bir hal alıyor… Ben de güzel bir diliyorum size 🙂

      Liked by 1 kişi

  2. Bence çocuklarımıza kimsenin hayatına zarar vermeyecek oranda bencil olmayı, insanları yargılamadan önce de durup bir daha düşünecek kadar da empati yapmayı öğretmeliyiz. Burada dozaj çok önemli.
    Ya bencillik, ya da empati diye bir seçenek sunarsak hayattan alacakları hazzı sınırlamış oluruz.
    Doğru yerde, doğru zamanda ve koşulda, doğru tepkiler göstermesini sağlamalıyız. Tabii genetik faktörler, kişilik özellikleri gibi yan etkileri de unutmamalıyız. Velhasılıkelâm insan denen karmaşık makineye, doğal etmenleri, hayatın kendisini de eklersek, işimiz oldukça zor 🙂
    Sevgiler,

    Liked by 1 kişi

  3. Bencillik belki de bi parça gerekli bir duygudur, bencil olmazsak belki kendimiz için bişeyler yapmayız\yapamayız.Çocuk olayını bilmem ama ben çok değil birazcık bencil olmayı isterdim mutlu olmak için şart.

    Liked by 1 kişi

  4. Bu sefer zor yerden sormuşsun Ayşen be 🙂
    Ben sanırım bencil biriyim. Başkasına zarar vermeden kendimi çocuklarımı eşimi ailemi düşünerek yaşamaya çalışıyorum.
    Ama kızlarıma da empatiyi öğretmeyi çalışıyorum. Ne kadar başarılı olacağımı bilmiyorum. Çünkü annemin bana öğrettiği çoğu şeyin yanlış olduğunu yeni yeni keşfettiğim bile oluyor.
    Ece yaşından dolayı mı bilmiyorum ama eşyalarını çok bencilce kullanır ama ileride üniversiteye gidince o da öğrenecek paylaşmayı, empatiyi. Bazı şeyleri benim dışımda şartlar öğretecek ona.
    Avare Balon çok güzel bir yorum yazmış bence.

    Liked by 1 kişi

    1. Zamanla insan hem bencil, hem de empatik olmayı bir şekilde öğreniyor sanırım. Başka da çaresi yok zaten. Toplum içinde yaşamak ve buna rağmen kendin olarak kalabilmek adına her ikisinden de bir tutam 😊😉

      Beğen

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s