Güneş Batarken

Bir anda ‘hadi’ dedim çocuklara. Bulaşıkları makinanın içine yerleştiriyordum. Bıraktım öyle, kapağı açık, masa dağınık. Ayağımızda terlik yola düştük. Yaz geldiğinden sabahları güneşi selamlayamıyoruz nicedir çünkü. Özledik gelişini, gidişini.

Hızlıca inmek gerekti sahile, çünkü vakit dardı. Bekletmeye gelmez, aniden sığınırdı geceye. Neredeyse koşar adım aldık yerimizi tam karşısında denizin, güneşin, ve teknenin; tam altında iğdenin. Denizin iyot kokusuna, meltemin serinliği, ağacın iğde kokusuna, çocukların neşesi karıştı.

Biraz oyun, biraz hikâye; biraz geçmiş, biraz gelecek. Anılarına yenisini ekleyip, güneşi sarıp sarmaladık ve günü neşe içinde kapattık. 15-20 dakika çaldık hayattan, ömrümüze ekledik 😉

Güneş Batarken’ için 2 yanıt

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s