Gece Gece

Hayat çok garip. Sabahtan bu yana deliler gibi dalgalanan, tavan noktası belli olmayacak şekilde zıplayan bir dolar kuru peşinde, ülkenin önündeki derin yarığı izliyorum. Kendimi üretimin sağaltıcı gücüne bırakıp, kavanozlarca domates kaynatıyorum. Elimde bir roman, olunmazları olduran hâyâl gücüne sığınıyorum.

Sonra gece geliyor. Tüm laciverdi, yıldızlı ve havaî fişekli göğü, delibozuk esen rüzgarı ve yakınlarımda müziğini evrene salan Fazıl Say’ı ile gece geliyor. Zeytin fabrikalarının kokusuna, Ege’nin iyotu, mutfağımın domates kokusu karışıyor.

Çocukların serin çarşafta uykuya dalma hayallerini terle karışık yoğun sıcak kaplarken, bir kedi turuncu bir pinpon topunu almış patilerinin arasına, sokakta oyun oynuyor.

Güneş mi, akıl mı, zaman mı, ben mi bilmem; bir tutulma var bu gece evrende. Sonumuz hayır ola…

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s